Op de trappers door Colombia

1 januari, Bogota
Een laatste verhaal uit Bogota. Jasper is bezig de fietsen in te pakken. Vanavond laat stappen we op het vliegtuig. Het zit er op. Als je ooit besluit om uit Bogota vandaan te gaan fietsen: 1 januari is dan een hele rustige optie. De stad is nog zo goed als dood. Er gebeurt hier nu helemaal niets. Gisteren in de middag gingen de meeste winkels en restaurants al dicht en dat blijven ze vandaag ook nog. Geen mensen en geen verkeer op straat. Apart in zo'n grote stad. De ciclovia ging vandaag ook niet door, alle feestdagen behalve 1 januari.
De vorige keer schreef ik al dat we vanuit Armenia de bus wilden nemen. Dat hebben we ook gedaan. Eerst was er geen bus meer te boeken, maar uiteindelijk konden we met een bus van 1 uur 's nachts mee. Gisteren in de ochtend dus gearriveerd in de hoofdstad. We hadden al een hotel geboekt, daar hadden ze al een kamer vrij. Dat was fijn, konden we nog even rusten. Uiteindelijk niet veel van het nieuwjaarsfeest meegekregen, na een nacht in de bus, lagen we gisteren al vroeg te slapen. Vandaag alles ordenen en pakken en dan vannacht het vliegtuig in.

Voor de statistici onder jullie: wat cijfers van de fietsreis:
- 1600 km gereden
- 24 fietsdagen
- 22.000 hoogtemeters gemaakt
- laagste punt 300 meter
- hoogste punt 3400 meter
- 1 lekke band
- 2 keer stuk met de bus
- 1 andere fietser tegen gekomen
- 8ste en waarschijnlijk laatste fietsreis van deze fietsen :-). Nieuwe zijn besteld...
Tot snel! De foto's volgen waarschijnlijk volgende week ofzo.

29 december, Filandia
Inmiddels zitten wij midden in het koffiegebied van Colombia. Deze kant van Colombia is heel anders. Minder oude dorpjes, kleurrijker en rommeliger. Mensen zijn nog steeds aardig.
Afgelopen week hadden veel Colombianen ook vakantie. En de rijkeren reisden er ook lustig op los. Het was dus ook wat drukker overal.
Vanuit Medellin naar de vakantieplaats Guatape gereden. Dat was wel kermis, vonden wij wat minder. Vanuit daar een doorsteek gemaakt naar de Panam. De hoofdweg die van noord naar zuid loopt in Zuid-Amerika. Die doorsteek was erg mooi. Daar hebben we kerstavond doorgebracht in een motel bij een benzinepomp. Eigenlijk klinkt dat best wel sneu.
We hebben aan deze kant minder regen. We zitten gemiddeld net wat lager en de temperatuur is ook wat hoger. En de bergen zijn over het algemeen iets minder steil. Alhoewel de klim vanuit Medellin daar een ander voorbeeld van is. Jasper had een korte route de stad uitgevogeld. Twee dagen niet gefietst, de spieren koud en direct vanuit het hotel een klim van 3 kilometer waarin we 400 meter omhoog gingen. Scheelde wel een paar kilometer fietsen.
Via de Panam zijn we naar Santa Rosa gereden. Daar hebben ze mooie warmwaterbronnen. In een complex daar konden we onze spieren mooi een dagje verwennen in de bronnen en sauna. Dat kwam goed uit voor de klim van de dag erna.....
Deze klim bracht ons naar Salento. Dat dorp ligt bij een mooie vallei met hoge waxpalmen (die kunnen wel 60 meter hoog worden). Deze waxpalmen zijn ook het nationale symbool van Colombia. Gisteren zijn we naar die vallei gereden en hebben we daar een mooie route gelopen naar een uitzichtspunt op 2860m. Bij dat uitzichtspunt zaten veel kolibries. Dat zijn echt leuke vogeltjes.
En gisteren zijn we ook de eerste andere fietser tegen gekomen. We zien genoeg Colombianen in lycra, maar deze Pool was de eerste andere reiziger op de fiets. Altijd leuk om wat ervaringen uit te wisselen.
Nu dus midden in het koffiegebied. Kunnen we weer wat bonen meenemen. Inmiddels zit er weer 1,5 kilo aan bonen in de fietstassen.
Morgen richting Armenia en vanuit daar richting Bogota. Dan zit het er op.
In Bogota kunnen we wel nog de ciclovia meemaken. Alle zondagen en feestdagen worden er wegen (ruim 120 kilometer) afgesloten voor auto's. Dan is er de ochtend ruim baan voor alle fietsers. Kunnen we 1 januari nog mooi meemaken.
Allemaal goede jaarwisseling!

19 december, Medellin
We zijn gisteren aangekomen in de voormalig hoofdstad van Pablo Escobar. Vanuit Bucaramanga hebben we met de bus een oversteek gemaakt, omdat we graag aan deze kant willen fietsen en we daar anders niet veel tijd voor zouden hebben. En wat een wereld van verschil met Bogota! Dit leeft en bruist. En hier ook de eerste keer negatieve ervaringen.
In Barichara zijn we een extra dag gebleven, omdat ik me niet echt goed voelde. Daarna op de fiets richting Zapatoca.
Op zich nog geen 90 kilometer, maar ruim 2000 hoogtemeters over slecht, onverhard wegdek. We besluiten het in twee delen te doen. We stoppen in La Fuente. Een dorp van niets. Maar wel lol gehad daar. We zijn gaan zwemmen in de rivier en dat deden de bewoners ook. Dus toen we 's avonds buiten zaten, kwam het halve dorp weer voorbij en kwam iedereen een praatje maken. 's Nachts was minder: 'La Novena' is begonnen. Dat is de aanloop naar de Kerst. En dat is voor de kerken reden om rond half vier in nacht een mis uit te schallen over het dorp en nog een optocht door het dorp te houden. Dit doen ze de 10 dagen voorafgaand aan de Kerst. Ook in Zapatoca en Giron werd dit gebruik in ere gehouden. Wij konden het iets minder waarderen.
De volgende dag door naar Zapatoca. Onze klim naar dit leuke dorp duurde iets langer dan verwacht. Dikke vette klei hield ons op. Op zich een mooie klim. Totdat we een shovel tegenkwamen, die net de hele weg overhoop had gegooid en er ook nog wat regen was gevallen: dikke vette klei waar we doorheen moesten. Dat ging dus niet zo goed. Mijn achterwiel (ik heb niet zo veel ruimte bij mijn slot en spatbord) liep compleet vast. Jasper heeft in de laatste vijf kilometer twee keer mijn achterwiel eruit moeten halen om de klei eruit de bikken. We zagen er dan ook fraai uit toen we in het dorp aankwamen. Eerste alles maar even schoongemaakt voordat we het hotel naar binnen gingen. En Japs met de fietsen naar de benzinepomp om ze met een hogedrukspuit te reinigen.
Na Zapatoca volgde een lange afdaling en weer een dikke klim omhoog. Nu in de 41 graden, dat was zweten. Het gutste Jasper aan alle kanten van zijn lijf. Zelfs ik voelde stralen zweet lopen. We waren namelijk afgedaald naar 300 meter. Heel veel zuurstof, maar ook hoge temperaturen. Die dag verder door naar Giron. Daar waren wij niet helemaal weg van.
En gisteren dus door naar Medellin om aan deze zijde van de bergen nog wat te gaan fietsen. Fietsen in de bus en wij ook. Bij aankomst in Medellin leverde dat voor het eerst problemen op hier in Colombia. Nu is dat wel vaker zo als je de fietsen meeneemt in de bus, maar het escaleerde hier erg snel. De chauffeur wilde onze spullen niet uitpakken. We moesten dokken. Jasper werd boos  en al snel wilde de buschauffeur Jasper met een stuk hout te lijf gaan. Gelukkig kwam de politie er bij. Direct erna waren er weer allemaal leuke ontmoetingen die deze ervaring snel naar de achtergrond duwen. En we konden daarna snel via de snelweg naar het hotel. Ja, de snelweg: niet de leukste route in de spits, maar wel het snelst.
Vandaag een dagje grote stad. Het Botero-park bezocht en even naar het centrum geweest. Maar het voelde daar niet helemaal fijn. Wij zijn snel terug gegaan naar Poblado, een betere buurt.
Morgen trekken we weer verder.

12 december, Barichara
De klim vanuit Belen naar Soata bracht ons over de 3400 meter. Boven de 3000 zijn we toch nog niet goed geacclimatiseerd, dus dat ging met wat gehijg en gepuf. Een mooie fietsdag met alleen erg veel regen. In Soata beslissen we dan ook niet naar het gebergte van Cocuy te gaan. Er is te veel regen. En op hoogte zie je dan niets. Later spraken we ook nog een stel dat er wel geweest is en die inderdaad alleen maar regen hebben gehad. Toch fijn om nog een keer te horen dat het een goede keuze was. We besluiten een doorsteek te maken naar San Gil en Barichara. Op de kaart staat geen weg, maar volgens lokalen is er wel 'iets'. We besluiten het er op te wagen. Twee zware dagen volgen. Onverhard, veel klimwerk, slecht wegdek en de regen maakt het zeker niet makkelijker. Maar zelfs in de regen is het hier geweldig mooi. De ene beklimming volgt de andere snel op. In 12 fietsdagen hebben we een dikke 800 kilometer gereden. Helemaal niet echt veel, maar wel 9500 hoogtemeters gemaakt. Die gaan toch wel in de benen zitten.
De doorsteek reden we via kleine dorpen. En gisteren hadden we een makkelijke dag naar San Gil. We daalden af naar 1100 meter. En ineens is het heet! San Gil was weer een stad met alle voorzieningen. Ze hebben er wel hele steile straatjes, een deel leek wel 45 graden. Ik ben gewoon gaan lopen, omdat ik bang was dat de remmen het niet zouden houden.
Vandaag nog een makkelijke dag door naar Barichara. Een dorp dat zo'n vijftig jaar geleden tot monument is verklaard. Hier worden ook veel films opgenomen. Allemaal witte oude koloniale huisjes met oude rode dakpannen, mooi gerestaureerd en je lijkt zo 300 jaar terug in de tijd te stappen. De hitte is even wennen, dus we houden even siesta. En we vinden dit dorp ook zo leuk dat we morgen hier  een welverdiende rustdag gaan houden. Daarna vertrekken we verder via Zapatoca, gebied van het tabak, bekend van sigaren, naar Bucaramanga en Giron. Er staan die twee dagen weer genoeg klimmeters op het program.
Overal zijn hier ook de voorbereidingen voor de Kerst begonnen. Alle plaatsen en plazas zijn versierd met verlichting en kerststallen overal waar je binnen kunt kijken bij mensen, versieren de kerstbomen en kerstmannen het huis.
Het rondje dat we wilden maken, gaan we zeker niet halen. Daarvoor is het fietsen hier te zwaar, maar ondanks dat het zwaar is, zijn we eigenlijk allebei wel een beetje verliefd geworden op Colombia! Wat een mooi land, echt een topper!
In Buca kijken we hoe verder. Tot horens!

7 december, Belen
De klim naar Tunja was lang, maar niet super stik, dus eigenlijk viel het wel mee. De klim bestond uit twee delen, dus de spieren kregen tussendoor ook even rust. We hadden nog een wielrenner die een stuk met ons mee reed, maar ik was veel te langzaam... Maar we konden lunchen in Tunja, wel gelachen. De mensen wilden niet dat we onze gepakte fietsen buiten lieten staan, dus we moesten ze helemaal door het restaurant heen naar achteren brengen, allemaal geen probleem. Wel een leuke plaats. Lekkere koffie gedronken, dat is hier toch wel wat. Ze hebben hier fantastische koffie (zwart is een tinto). Maar af en toe krijg je me toch een kop slootwater met suiker, brrr, maar ja, het is dan vocht en het is warm. Vanuit Tunja naar Sogamoso via Paipa. Dat is de enige plaats in Colombia waar ze oude kaas maken, dus daar hebben we natuurlijk een exemplaar van ingeslagen. Een makkelijke fietsdag. Daar naar een toeristische finca gereden, hadden we ons iets meer van voorgesteld, maar was niet heel goed onderhouden. De dag daarna naar Lago Tota gefietst, fantastisch mooi! Een aardige klimdag, maar deze keer zonder bagage en dat scheelt wel heel veel. Een stuk langs het meer gereden. Spectaculaire uitzichten! Foto's volgen later wel als we thuis zijn, want wifi is hier niet overal even goed.
In een mooi dorpje na goede lunch omgedraaid. Wat we hier trouwens meestal doen, is dat we uitgebreid lunchen. De almuerzos zijn voordelige maaltijden en tot nu toe ook elke keer erg goed; altijd een soepje, verse fruitsap en een hoofdgerecht. En je hebt bijna altijd de keuze, lekkere vis, kip of vlees. Daar in Aquatania had Jasper een mixed grill en ik een stoofpot met tong (rund, geen vis). We zaten met erg volle magen op de fiets, dat is minder fijn.
En dan hebben we meestal iets simpels voor het avondeten.
Gisteren was niet onze beste dag. De dag begon heel mooi. Via Morca naar Mongui gereden, een binnendoor route, steile route. Maar erg mooi. Zou ook erg rustig zijn, maar naar Morca toe was het nog drukker dan Bogota uit. Bleek er een markt te zijn. Leuk, drukte van belang maar al het verkeer was verdwenen toen we verder naar Mongui reden. Dat is een geweldig mooi plaatsje. Is  ook een keer uitgeroepen tot mooiste dorp van Colombia. Eventjes getwijfeld of we zouden blijven, maar toch door. Richting Corrales, ze waren met de weg bezig, lag geen asfalt meer. Maar toen het ergste, wij hadden niet goed genoeg op de kaart gekeken en we hadden door de plaats heen moeten rijden, maar wij zijn er langs af gegaan. En de weg werd slechter en slechter en we bleven maar klimmen. Twaalf kilometer verder hadden we toch zoiets van we zitten niet goed. De sporadische automobilist kon ons vertellen dat dit inderdaad een andere route was en dat er nog veel klimwerk zat aan de komen. Wij eerst wat gegeten en gedronken en we waren allebei niet heel erg blij. Een man op een brommer maakte ons duidelijk hoe het precies allemaal precies zat qua plaatsen op deze route en hij nam daar uitgebreid de tijd voor, echt super! Ondertussen begon het ook te regenen en niet zo'n klein beetje ook. We besloten terug te keren naar Corrales. Twaalf kilometer over diezelfde rotte weg terug in de regen. Gelukkig konden we daar op de plaza lekker wat warms drinken. En in het enige hotel daar was gelukkig nog een kamer vrij. Daar hadden we geluk bij, want dit was het drukste weeekend in Corrales. Ja, we boften eigenlijk nog meer, want.... Het was gisteren het  festival van het licht. En laat Corrales nu tot de mooist verlichte plaatsen behoren. 
De hele omgeving liep uit voor het vuurwerkspektakel en de onthullig van de verlichting (is allemaal als voorbereiding op de Kerst). En ik dacht nog zo mooi, een festival, zullen wel geen nachtbrakers zijn. Jawel! Het feest op de plaza duurde tot dik na 2 uur in de nacht. Allemaal artiesten, veel gezang, feestgedruis, drank en eten. De verlichting was echt heel mooi, maar slapen was geen optie. Zelfs de oordoppen hielpen niet. 
En vanmorgen werd het eerste vuurwerk al weer om 6 uur afgestoken. Dus weer vroeg op. Geen lange dag vandaag. Wel door een hele mooie vallei met leuke dorpjes. En nu zitten we op de hotelkamer in Belen. Buiten tikt de regen op het raam, dus een mooi moment om wat op de site te zetten.
Morgen verder naar het noorden. We weten nog niet precies hoe of wat. Kijken morgen even in Soata.
Tot nu toe worden we heel blij van Colombia. Erg mooi land met een zeer vriendelijke bevolking.

2 december, Villa de Leyva
Bogota uit begon direct met een klim naar La Calera. Die klim reden we niet alleen. Alle Quintana's in spe fietsten ons makkelijk voorbij. Wielrennen is hier groot en beklimmingen zijn populair. Elke zondag is een groot deel van Bogata bijvoorbeeld ook afgesloten voor het verkeer en dan wordt er gefietst. Wij mochten ook direct de 3000 meter over.
Op de top was alles ook ingesteld op wielrenners, zelfs speciale fietsenstallingen. Alleen wij gingen verder door en de anderen keerden terug.....
Wij hadden een makkelijke eerste dag bedacht naar Guatavita, een oud dorp aan een meer. Alleen namen we een verkeerde afslag, niet goed op de kaart gekeken. Toen we bij een snelweg kwamen, hadden we door dat we toch niet goed zaten. Helaas 30 kilometer te veel gereden. Wat minder makkelijk dan gedacht dus.
Het weer was ook niet fantastisch, daarom besloten we niet de doorsteek te maken naar Villa de Leyva, maar langs de weg te blijven. Op zich een goede beslissing, want dag twee was qua weer zeker niet goed. Het varieerde tussen de 12 en 24 graden afhankelijk van de zon en de hoeveelheid vocht die viel. Deze dag viel ons zwaar. We hadden een etappe bedacht, maar dat gingen we niet halen. De lichamen wilden echt niet. Nog niet gewend aan het klimwerk hier.
Want dat weten we al wel, in dit gedeelte van Colombia is er nog geen 50 meter vlak.
Dag drie via een doorsteek naar Villa de Leyva gereden. Mooie doorsteek. Het is hier heel groen. En vooral heel heuvelachtig en je hebt niet echt door dat je toch rond de 3000 meter rijdt, want je ziet geen grote hoge bergen liggen.
Villa de Leyva is een mooi oud dorp met allemaal witte huisjes. En hier in de buurt ligt Sutmarchan, deze plaats staat bekend om zijn worsten. En ja natuurlijk, daar moest Jasper ook wel even gaan proeven. Dat hebben we vandaag gedaan. Smaakte goed. En het tochtje door de vallei langs de wijngaarden, olijfgaard en het dino-park was leuk om de benen los te trappen.
Morgen gaan we richting Tunja, gaan we zo'n 30 kilometer klimmen en dan door naar Lago Tota. Daarover volgende keer meer. En ja, Colombia is gevaarlijk, zeggen ze zelf ook. Het grootste gevaar is dat je niet meer weg wil......

28 november, Bogota
Bogota, hoofdstad van Colombia, 7,5 miljoen inwoners. Dat is nog eens wat anders dan onze woonplaats met net 2000 inwoners. Een mengelmoes van mensen hier, is ook een echte smeltkroes.
Gisteren hebben we de oude wijk, La Candelaria, verkend. Oud koloniaal met veel kerken en pleinen, komt erg vriendelijk over. Daar ook het Botero museum bezocht, leuk. Ook werk van Picasso, Degas en Miro, dus we hebben we een portie cultuur gehad. Bogota is ook redelijk heuvelachtig, ligt op 2600m, dus even acclimatiseren.
Vandaag de fiesten in elkaar gezet en een rondje gefietst door de stad. Gebruik gemaakt van de fietspaden die ze hier hebben. Ze hebben hier ook politie op de fiets. Volgens mij een van de weinige landen waar ze ook echt van fietsen houden. De fietspaden klinken wel mooier dan dat ze zijn. Blokkades al over en voetgangers gebruiken de paden ook.
Het weer is lekker, begin twintig graden, wel wat bewolking, maar heerlijk fietsweer.
Morgen vertrekken we richting Guatavita, daarna door naar Villa de Leyva. De eigenaar van het hotel hier heeft ons al wat tips gegeven, zo schijnt Lago Tota ook mooi te zijn. Waarschijnlijk wordt dat het vervolg en dan door naar het Cocuy park. De eigenaar nodigde ons ook al uit om bij zijn ouders te gaan slapen, want daar schijnen we langs te gaan komen. We'll see. We hebben zin om te gaan fietsen. Dat is het belangrijkste. Morgen lekker op weg.

Juni
We hebben net onze vliegtickets geboekt. Dit jaar gaan we fietsen in Colombia.
Hoe meer we over dit land lezen, hoe enthousiaster we worden. Dit land heeft veel te bieden. Van oerwoud in de Amazone, de twee uitlopers van de Andes tot kustgebieden in het noorden.

Wij worden zeer aangetrokken tot de bergen, vandaar dat wij daar zeker de Andes in gaan.
We hebben nog tijd genoeg om een mooie trip te plannen.  Dat is al weer de helft van de lol!
Maar inmiddels weten we ook wel dat een fietsreis zelden zo verloopt als dat je plant.

Het rondje dat we nu hebben uitgekozen, brengt ons naar verschillende mooie plekken in de Andes. 2100 kilometers door het hart van Colombia. Dat is een mooi vooruitzicht. Zie hieronder een kaartje met ons plan.