Fietsen in het noorden van India

Leh, 9 september
Op drie september kwamen we voor het eerst in Leh aan. Wat een schok: wat een auto's, smog, toeristen. Wat een veranderingen met 14 jaar terug! Leh lijkt uit zijn voegen te barsten. Het lijkt Kathmandu wel.
Maar als je even het toeristengebied uitloopt, dan vind je nog steeds de oude Ladhaki huisje, is het heel groen en ben je veel van de toeristen kwijt.

Na Kaza hebben wat stevig klimwerk gehad. Vijf fikse passen (3 boven de 5000 meter). De pas na Kaza ging dus weer open na zes dagen gesloten te zijn geweest. De hoeveelheid smeltende sneeuw had voor veel water gezorgd. We mochten dus heel wat keren door rivieren waden. Maar een erg mooi gebied: Spiti, heel droog en heel kaal en vanuit daar door naar Lahaul, meer alpine, veel pijnbomen en gletsjers. Erg afwisselend.

Vanuit Keylong gingen we echt de hoogte in. De eerste pas (Baralacha La) viel nog wel mee. Maar de twee volgende passen volgende op 1 dag, allebei boven de 5000m. Eerst de Neeka La, 8 kilometer naar beneden en dan de klim naar de Lachalung La. Erg gemeen! Een zware dag, maar we haalden het wel met af en toe naar adem happen.

In het stuk tussen Keylong en Leh liggen ook maar heel weinig plaatsjes, maar er zijn wat tentenkampen en dhabba's (eettenten) onderweg, waar je af en toe ook kunt slapen. Daar hebben we ook een paar keer gebruik van gemaakt. Wel makkelijk.

Een mooi verhaal is, dat we 's ochtends uit Sarchu vertrokken. We waren net een kwartiertje onderweg en toen stopte er een auto naast ons. Een hele enthousiaste dame sprong er uit en begon Nederlands te praten. En ja, heel absurd: mijn neef en zijn vriendin! We wisten al dat ze ook naar Leh zouden gaan, maar hadden nooit verwacht ze onderweg al tegen te komen. Leuk. Inmiddels ook al een gezellige avond samen in Leh gehad.

Maar we fietsten nog steeds richting Leh. De laatste pas, de Taglang La, was ook de hoogste 5328 meter. De weg was redelijk en ging mooi geleidelijk omhoog, dus eigenlijk viel die wel mee. Daarna volgde een geweldige vallei met hele mooie dorpjes richting Upshi. We hebben nog gekampeerd in Rumtse samen met een georganiseerde fietsgroep uit Zuid Afrika. Een geweldig stel mensen, hebben we veel lol mee gehad.

Je ziet hier trouwens best wel fietsers, maar de meeste zijn georganiseerde groepen. Je ziet weinig fietsers vol bepakt rijden. De wegen hier zijn trouwens wel redelijk. Af en toe een slechte pas, maar de wegen in Spiti waren beroerder dan hier in Ladakh. Daar hebben we op 1 weg echt afgezien: 600 meter afdalen op 32 kilometer, makkie zou je denken. We hebben daar vier uur over gedaan, hoort bij de slechtste wegen waar we op gereden hebben. Ik stond echt op het punt om het op te geven. Maar de meeste wegen zijn goed te fietsen.

Na Rumste volgde de afdaling naar Leh. We hebben in Leh eerst een rustdag genomen. Daarna zijn we wat in de omgeving gaan fietsen en hebben we allemaal kloosters bekeken: Stok, Thiksey, Stakna, Shey, Liker, Alchi.
En gisteren waren we in Phyang, daar wilden we blijven slapen, maar de modderstroom vorig jaar had het enige guesthouse weggevaagd. Jammer. Je ziet buiten Leh nog best sporen van die modderstroom, die heeft toch nog heel wat schade aangericht.

Vandaag zijn we nog in Leh, gaan we wat boodschappen doen. Als het morgen goed weer is, dan gaan we de Kardung La nog op. Volgens de Indiers de hoogste berijdbare pas, maar we weten inmiddels dat dat overdreven is, maar hij is wel 5400 m. Dat zal dan de laatste fietsdag zijn, daarna gaan de fietsen in de dozen en gaan ze mee terug naar Delhi. Daar hebben we dan nog anderhalve dag voordat we terug komen naar Nederland.

Een geweldige fietsreis, mooie bergen, mooie natuur, fantastische mensen, echt super hier!

De foto's volgen na onze vakantie. Er is hier namelijk niet altijd stroom en de internetverbinding is heel traag. Maar er volgen hele mooie beelden.

Kaza, 20 augustus
 
Gisteren zijn we in Kaza aangekomen, de hoofdstad van Spiti. Deze stad telt wel 1000 inwoners. Dus je kunt je wel voorstellen hoe groot de andere dorpjes zijn.
 
Onze vakanties zijn wel eens voorspoediger verlopen. Het begon met vertraging, een stuk bagage dat niet aankwam (met het fietsgereedschap en het kampeerspul, dus echt nodig!). En ook de vlucht naar Shimla werd geannuleerd vanwege het slechte weer.
 
Uiteindelijk zijn we toen naar een andere stad gevlogen en verder vervoerd met een taxi. Dus in plaats van in de ochtend kwamen we 's avonds laat in Shimla aan, maar we waren er! En toen was het nog even wachten op de tas die nabezorgd zou worden. Dat gebeurde ook! Twee dagen later waren we compleet en konden de fietsen in elkaar gezet worden, alles goed gepakt, inkopen gedaan. En 10 augustus zijn we beginnen met fietsen.
 
Dat viel niet direct mee! Gelijk een aardige klim dag in de regen. We wisten dat het hier nog regenseizoen zou zijn, dat hebben we de eerste paar dagen fietsen ook zeker gemerkt. Na de eerste dag daalden we af de Kinnaurvallei in. Mooi groen, veel boomgaarden met fruitbomen, het staat hier bekend om zijn appels. De mensen heel al heel erg vriendelijk. En het klimwerk ging gelijk goed door. In Sarahan een mooie oude tempel bezocht en in het tempelcomplex geslapen. Daarna door naar Recong Peo. Dat was een hele zware dag fietsen. Bijna 100 kilometer fietsen, omhoog en ook nog zo'n 40 kilometer door de modder ploeteren. Het leek wel alsof de banden direct vastgezogen werden in de blubber. En na nog een stevige klim op het eind kwamen we in de verschrikkelijke plaats Peo, wat een grubby plaats! We zijn toen toch maar door gegaan naar Kalpa, nog 10 kilometer verder. Maar heel erg mooi.
 
Daarna was het nog anderhalve dag fietsen naar Spiti. En in wat een andere wereld belanden we toen!
Kaal, geen boom meer te bekennen. Hoge bergen, mooie rivier, boeddhistische mensen, overal weer gebedsvlaggetjes, mooie huisjes. Dit is waarvoor we naar dit gebied kwamen!
 
In Nako werden we voor het eerst weer met Yulleh verwelkomd. Heerlijk. Sindsdien hebben we al fantastische dingen gezien, qua natuur, maar ook qua kloosters. Tabo met zijn oude schilderingen. Dhankhar wat boven op een bergtop van 3800 meter ligt. Zelden een klooster met zo'n mooie ligging gezien. En nu dus in Kaza, wat in een mooie brede vallei ligt. En hier was gisteren de laatste dag van een jaarlijks festival. Allemaal mensen uit de vallei kwamen op bezoek, heerlijk mensen kijken dus. En er loopt hier een grote mengelmoes aan mensen rond: Nepali, Tibetanen, Kinnauri, maar ook Bengalen en Kashmiri. We kijken onze ogen uit.
 
Morgen willen we verder naar het Ki-klooster en Kibber. Daarna gaan we richting Kuzzum-pas. Dat wordt onze eerste echte pas. We zitten nu op zo'n 3600 meter, dat is nog steeds af en toe naar adem happen, maar we gaan voorlopig ook niet veel lager meer komen als alles volgens plan gaat, want......
 
Ja, waar wij veel regen hadden, is in de hoger gelegen gebieden erg veel sneeuw gevallen. Er zijn dus enkele passen naar Leh gesloten, de passen boven de 5000 m.  En nog erger, de regen en sneeuw hebben landslides veroorzaakt, waardoor de weg hier de vallei uit al een paar dagen is versperd. We zijn al verschillende mensen tegen gekomen die ergens een paar dagen vast hebben gezeten of die de hele weg terug moeten, omdat ze de vallei hier niet uit kunnen. Niemand kan ook zeggen hoe lang het gaat duren, ja, dit is dan ook India. Dus we hebben nog een paar dagen voordat  we daar zijn en we hopen dat we er dan door kunnen en zo niet, dan zullen we de plannen veranderen. Wat we zeker al weten is dat we al zulke geweldige dingen hebben gezien, dat de reis nu al helemaal top is! Wij genieten hier nog even verder.
 
 
India 2011
In augustus vertrekken we naar India. We willen dan in het noorden vanuit Shimla naar Leh fietsen. We willen graag via Lahaul en Spiti rijden. In augustus zijn als het goed is de passen daar ook open.
En vanuit Leh is het de bedoeling dat we via de 'hoogste' pas de Nubra-vallei in fietsen. Ook willen we graag Tso Kar, Tso Moriri en Tso Pangong, dat doorloopt in Tibet, bezoeken.
Zal geen makkelijke fietsreis zijn. Redelijk wat hoge passen, niet overal geplavijde wegen, maar het lijkt ons wel fantastisch.
Plannen zijn groots en we zien wel hoe ver we komen.
 
Vanuit India zullen we jullie vanaf augustus op de hoogte houden. Maar hieronder alvast de route die we willen gaan fietsen (gepikt van een stel motorrijders die de route hebben gereden).